De 10 boeken die het langst op mijn wil-ik-lezen-lijst staan
Natúúrlijk heb ik een wil-ik-lezen-lijst. Ik ben dol op het maken van lijstjes, dus ik zou kapot zijn als ik niet ook een lijstje heb van de boeken die ik nog wil lezen. Of nou ja, lijstje? Met 303 boeken erop kun je het gerust een lijst noemen. Zeker als je weet dat er geregeld nieuwe titels aan toegevoegd worden…
Sommige boeken die ik lees, halen mijn wil-ik-lezen-lijst niet eens. Daar duik ik meteen in zodra ik ze in handen heb. Andere boeken moeten wat meer geduld hebben. Ik zou niet willen zeggen dat ik ze vergeet, maar eh, heel veel prioriteit hebben ze blijkbaar ook niet. Tijd om die pechvogels dus eens in het zonnetje te zetten en te kijken welke tien boeken het langst op mijn wil-ik-lezen-lijst staan!
10: Rode handen van Danielle Pasma
Ambers leven verandert volledig wanneer zich herinneringen aan een vorig leven als middeleeuwse huurling ontvouwen. Het blijft echter niet bij herinneringen alleen… Haar ruige alter ego met zijn leven van vuur, vrijheid, vechten en vrouwen komt weer volledig terug en gooit alles overhoop. Wisselend van haar huidige onzekere zelf naar de wilde en ongeremde Tamás, wordt Amber heen en weer geslingerd tussen heden en verleden.
De huurling zit niet alleen in haar gedachten, zelfs haar lichaam krijgt zijn oude gevoelens weer terug. Amber raakt compleet in de war wanneer ze ontdekt dat haar vroegere zelf niet van plan is te vertrekken en zij het leven van zowel man als vrouw in één lichaam moet zien te leiden. Dan blijkt dat nog meer mensen uit Tamás’ bestaan zijn teruggekeerd en levenslange rode draden worden zichtbaar…
Dit is het eerste deel van een trilogie over reïncarnatie, een onderwerp dat ik superinteressant vind. Dat ik Rode handen(opens in new tab) op mijn wil-ik-lezen-lijst heb gezet, snap ik dus wel. Waarom-ie er al zo lang op staat…? Tja, misschien moet ik dit boek binnenkort toch eens oppakken, want nu ben ik wel (weer) benieuwd.
9: De toren van Uwe Tellkamp
Laverend tussen aanpassing en verzet beleven de bewoners van een burgerlijke villawijk de laatste jaren van de DDR. Zij behoren tot een groep waarvoor eigenlijk geen plaats was in het socialisme: de burgerlijke intellectuelen.
Een van hen is Christian Hoffman, die medicijnen wil studeren, maar eerst tegen zijn zin drie jaar lang het leger in moet. Zijn vader Richard, een vooraanstaand chirurg, maakt zich door een buitenechtelijke relatie chantabel voor de Stasi. Richards zwager Meno Rohde werkt als redacteur voor een uitgeverij, waar hij gedwongen is censuur te plegen. Alle personages laveren tussen aanpassing en verzet in een zieke maatschappij, tot deze met de geweldloze revolutie van 1989 bezwijkt.
Ook de DDR vind ik een interessant onderwerp, dus dat is vast de reden dat ik dit boek op mijn wil-ik-lezen-lijst heb gezet. Toch vind ik het, als ik zo de achterflap lees, wel een beetje zwaar en literair klinken. Ik denk dus dat De toren(opens in new tab) nog wel even in deze lijst blijft staan…
8: Flowerpower van Tonny Groen
Abby Deeks is een jonge vrouw uit New York. Wanneer haar moeder overlijdt, wordt ze de eigenaresse van haar bloemenwinkel. Als de zaken zo goed gaan dat ze het niet meer alleen aan kan, neemt ze de wat excentrieke Gabe Tyler in dienst. De twee krijgen een hechte band, wat haar ten goede komt wanneer haar ex in haar leven probeert terug te komen. Alles lijkt haar voor de wind te gaan, tot de ene na de andere ramp zich voltrekt.
Toen Twitter nog geen fascistische X-bende was, postte ik daar veel over het schrijven van mijn boek. Zo kwam ik in contact met Tonny Groen; zij had toen Flowerpower(opens in new tab) geschreven en dan zet je natuurlijk elkaars boeken op je wil-ik-lezen-lijst. Wat trouwens geen loze belofte is: ik wil dit boek graag nog eens lezen, maar het is er gewoon nog niet van gekomen.
7: Ik zie je van Matthijs Kleyn
Fender is een nostalgische jongen, begin dertig, die tegen beter weten in zijn eigen videotheek runt. Als Lisa op zijn pad komt, voelt hij zich voor het eerst sinds de breuk met zijn ex eindelijk weer tot leven komen. Lisa is prachtig maar ook ongrijpbaar; hun liefde puur maar stormachtig. Fender leeft voor films en het zoeken naar bewijs dat Elvis nog steeds leeft. Lisa wil alles uit het leven halen en doet dat met vrienden, muziek en drugs.
Ik heb een zwak voor complottheorieën, dus een verhaal over iemand die gelooft dat Elvis nog leeft, is sowieso een must read voor mij. Mogelijk heb ik Ik zie je(opens in new tab) zelfs al op mijn e-reader staan, dus hoe lang kan het duren voordat ik dit boek ook echt ga lezen, toch?
6: Bloedwetten van Sophia Drenth
De opmars van gemaakten lijkt onstuitbaar in de vrijgevochten Neerlanden van de Stalen Eeuw. Volksvertegenwoordiger Roan Storm gaat over lijken om het gevaar van gemaakt bloed af te wenden. Een man die alles verloor wat hij liefhad en de dood niet langer vreest.
Door een gemaakt monster in de raadszaal te laten executeren ondertekent hij zijn lotsbestemming. Maar de gemaakten geven hem niet de dood waarnaar hij verlangt: ze veroordelen hem tot een leven als een van hen.
Voortdurend in strijd met de wetten van zijn nieuwe bestaan probeert hij de zin van het leven terug te vinden. Kan hij zijn geloofwaardigheid als mens en raadsheer behouden of geeft hij toe aan de bloedlust in zijn aderen en wordt hij het monster waartegen hij vecht?
Vampieren! Yay! Nog zo’n onderwerp waar ik een sweet spot voor heb, dus weer vraag ik mij af waarom Bloedwetten(opens in new tab) eigenlijk nog op deze lijst staat. Hoezo heb ik dit boek nog niet gelezen? Binnenkort maar eens verandering in brengen dus.
5: Memento van Emelie Schepp
Zomer 1986. Een jong meisje wordt wakker in het ziekenhuis. Ze heeft geen idee hoe ze daar terecht gekomen is.
2012. In Zweden wordt het hoofd van de immigratiedienst vermoord. Alle sporen leiden naar een kind als dader. Officier van justie Jana duikt in de zaak en dat brengt bij haar gruwelijke herinneringen aan haar eigen verleden boven. Wat gaat er schuil achter de nu zo sterke Jana? En is zij eigenlijk wel te vertrouwen?
Ehh… waarom staat deze eigenlijk op mijn wil-ik-lezen-lijst? Nu heb ik soms best zin in een thriller, maar deze achterflap laat mij nou niet direct denken dat dit hét boek is als ik behoefte heb aan nagelbijtende spanning. Het is vast een goed verhaal, maar ik word er niet heel erg warm van. Memento(opens in new tab) van de lijst halen dan maar?
4: Vogelman van Mo Hayder
Vijf vrouwen worden ritueel vermoord aangetroffen op een braakliggend terrein in Londen. Onderzoek wijst uit dat de slachtoffers een vreemd en weerzinwekkend detail gemeen hebben. Rechercheur Jack Caffery realiseert zich dat hij op het spoor is van het gevaarlijkste soort misdadiger dat we kennen. Daarom is hij vastbesloten iedere mogelijkheid die de moderne forensische wetenschap biedt aan te grijpen in zijn jacht op de dader.
Maar Jack weet ook dat de tijd beperkt is: de sadistische moordenaar kan elk moment zijn volgende slachtoffer eisen…
Kijk, dit klinkt meer als de thriller die ik zou lezen als ik op zoek ben naar die nagelbijtende spanning. Volgens mij is Vogelman(opens in new tab) best wel een heftig verhaal, dus niet echt een boek om gedachteloos op te pakken. Misschien dat-ie daarom al lang op mijn wil-ik-lezen-lijst staat.
3: Hex van Thomas Olde Heuvelt
Het pittoreske dorpje Beek is in de greep van de zeventiende-eeuwse Wylerheks, die met haar dichtgenaaide mond en ogen de bewoners de stuipen op het lijf jaagt. Haar aanwezigheid is een lang bewaard geheim, maar wanneer een groep jongeren viral besluit te gaan, laat de heks de gemeenschap afglijden naar middeleeuwse praktijken…
Ieder jaar denk ik steevast hetzelfde als ik aan het kamperen ben: zal ik Hex(opens in new tab) nou eindelijk eens gaan lezen?. Maar dan denk ik óók aan ’s nachts door het donker naar de wc lopen enzo en dus blijft Hex toch nog wat langer ongelezen op mijn e-reader staan. Misschien deze herfst er eens aan beginnen als ik veilig binnen onder een dekentje op de bank zit…
2: Het meisje in de trein van Paula Hawkins
Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Altijd reist ze over hetzelfde traject, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, waarna de trein voor hetzelfde rode sein stopt. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. In Rachels ogen is hun leven perfect.
Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt weer door, maar voor Rachel verandert alles. Als blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt, stapt Rachel naar de politie om haar verhaal te doen. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Wie is er te vertrouwen? En doet Rachel meer kwaad dan goed door zich met deze zaak te bemoeien?
Het meisje in de trein(opens in new tab) was een aantal jaar terug een gigantische hype. Vandaar dat-ie ook op mijn wil-ik-lezen-lijst staat, denk ik zo, maar het verhaal klinkt ook best interessant. Ondanks dat denk ik dat dit boek toch nog wat langer geduld moet hebben: er zijn nou eenmaal verhalen die ik nog net iets liever wil lezen.
1: De eigenzinnige prinses en de bonte prins van Robin Hobb
Terug naar de Zes Hertogdommen, de Zieners en de Koninklijke familie van de Hertenhorst. Naar een tijd waarin het gebruik van de Wijsheid de gave om in de geest contact te leggen met dieren nog werd toegestaan.
In deze tijd leeft de eigenzinnige prinses Hoede. Al jaren slaat ze alle huwelijksaanzoeken af en negeert ze haar koninklijke taken, zodat ze ongehinderd plezier kan maken. Tot groot ongenoegen van haar vader, de koning.
De enige die zich oprecht om haar bekommert is haar min Felicity. Maar als Hoede het bed deelt met een eenvoudige staljongen en zwanger raakt, kan zelfs Felicity haar niet meer beschermen. Zeker niet als blijkt dat het bastaardkind dezelfde bonte huid heeft als het paard van zijn vader.
Ik vind de boeken van Robin Hobb die zich in deze wereld afspelen geweldig. Dus hallo, hoe kan het dat De eigenzinnige prinses en de bonte prins(opens in new tab) het boek is dat het allerlangst op mijn wil-ik-lezen-lijst staat?! Het is met 94 pagina’s nog een dun boekje ook, dus ik kan geen enkel goed excuus vinden om dit verhaal niet heel snel te gaan lezen!
