Leestips voor Neurodiversity Pride Day
Deze week is het de Neurodiversity Pride Week en vandaag, 16 juni, vieren we Neurodiversity Pride Day. Dé dag om al die bijzondere neurodiverse personen in het zonnetje te zetten*.
Om dit te vieren, schrijf ik over boeken waarin een neurodivers persoon de show speelt. De held van het verhaal. Een hoofdpersoon waarover ik als kind en puber had willen lezen. Want pff, dan las ik weer over die gevatte jongens en meisjes die onverschrokken al hun sociale vaardigheden inzetten om de wereld te redden. Hoewel ik smulde van die verhalen, herkende ik mij niet in die hoofdpersonen. Ik was zo niet**.
Hoe anders is dat met de boeken die er tegenwoordig zijn! Ik vind het zo fijn dat je nu verhalen over neurodiverse personen kunt lezen. Natuurlijk herken ik mij ook daarbij niet in alles (hallo, weet je wel hoe breed dat spectrum is?), maar op veel momenten staat het een stuk dichter bij mijn belevingswereld dan al die hoofdpersonen die altijd weten wat ze moeten zeggen om zo te infiltreren in het netwerk van de schurk.
Welke boeken dat zijn? Ik geef je graag een paar leestips!
Emily Wildes encyclopedie der feeën
Cambridge-professor Emily Wilde is een geniale geleerde, een nauwgezette onderzoeker en de voornaamste expert op het gebied van feeën. Maar op sociaal vlak is ze minder sterk; ze geeft de voorkeur aan het gezelschap van haar boeken, haar hond en het feeënvolk.
Terwijl ze in Hrafnsvik onderzoek doet naar feeën, mengt haar academische rivaal Wendell Bambleby zich in haar leven. Naarmate Emily steeds dichter bij het ontrafelen van de geheimen van de feeën komt, komt ze ook op het spoor van een ander mysterie: wie is de echte Bambleby?
Er is zoveel aan deze serie waar ik blij van word. Het is fantasy, maar toch heb je het gevoel dat dit zomaar echt gebeurd kan zijn. Er is folklore, er zijn mythische wezens en er is natuurlijk de hoofdpersoon Emily. Zij leeft voor haar onderzoek en hoewel het nergens expliciet genoemd wordt, heb je als lezer al snel door dat ze zich ergens op het spectrum bevindt. Voor mij heel herkenbaar op sommige momenten!
Love at first knight
Daisy Hastings heeft van jongs af aan al het gevoel dat ze in het verkeerde tijdperk is geboren. Dus als ze een vakantiebaantje krijgt bij de Tower of London, voelt dat als een stap in de goede richting.
Theodore ‘Teddy’ Fairfax is totaal losgeslagen, vinden zijn familieleden. Ooit behoorde hij tot de koninklijke familie, nu werkt hij (met tegenzin) gedurende de zomer bij de Tower of London. Toch zou hij diep vanbinnen nergens liever willen zijn.
Wanneer Daisy door Teddy’s toedoen bijna wordt ontslagen, verklaart ze hem de oorlog. Terwijl ze de degens kruisen, ontdekken ze dat ze beiden een beetje verloren zijn. En dat misschien, heel misschien, de liefde kan bloeien, zelfs op een slagveld…
Toen ik aan Love at first knight begon, had ik geen idee dat ik het zó goed zou vinden. Niet alleen door de humor, maar ook doordat de hoofdpersoon ook hier niet voldoet aan het neurotypische plaatje. Daisy heeft namelijk een hyperfocus op larp en geschiedenis en voelt zich niet thuis in de snelle wereld die haar angst aanjaagt. Terwijl haar leeftijdsgenoten allang zijn uitgevlogen, blijft zij liever veilig bij haar ouders wonen. Maar dan wordt ze gevraagd voor haar droombaan in Londen… Nu heb ik gelukkig geen angststoornis, maar ik leefde helemaal mee met Daisy!
Lover birds
Wanneer Isabel Williams naar Liverpool verhuist, lijkt het wel of alles aan Eloise Byrne – haar stad, haar accent, haar kenmerkende lef – haar tegenstaat. Dus als Eloise haar hartslag voelt versnellen wanneer ze Isabel ziet staren, moet dat wel zijn omdat ze elkaar haten. Het kan toch geen andere reden hebben?
Eloise moet haar ADHD onder controle krijgen voordat ze haar eindexamens kan doen, maar wanneer ze Isabel ontmoet, is school wel het minste van haar zorgen. Wat begint als regelrechte minachting, verandert in een vreemd genoeg bevredigende rivaliteit. Of misschien toch… romantiek?
Tja, wat is not to like aan Lover birds? Het is queer, het speelt zich in Liverpool af en hoofdpersoon Eloise heeft ADHD. Ik vind het knap hoe auteur Leanne Egan zó goed heeft omschreven hoe het voor Eloise is om ADHD te hebben. Hoe dit haar leven beïnvloedt en hoe zij hiermee omgaat. Tegelijkertijd gaat dit verhaal niet om het hebben van ADHD – het is gewoon een eigenschap en het maakt Eloise tot wie ze is. En dat is veel meer dan alleen die andere bedrading van haar hersenen.
Meer leestips voor Neurodiversity Pride Day
Hoe meer boeken, hoe meer vreugd en deze drie titels hierboven zijn gelukkig echt niet de enige die laten zien dat neurodiverse personen ook de wereld kunnen redden. (Als je het mij vraagt, kunnen zij juist de wereld redden, want anders denken dan de mainstream is ook heus een superkracht!)
Maar wil je nog meer leestips voor Neurodiversity Pride Day (of iedere andere willekeurige dag van het jaar), dan heb ik hier nog een aantal titels voor je:
• Een buitenstaander in een doordraaiende wereld – Peter van Capelle
• Bianca Torre is afraid of everything – Justine Pucella Winans
• Zondagskind, Zondagsleven en Zondagskracht – Judith Visser
• Dat stomme boek – Tiny Fisscher
• Percy Jackson en de Olympiërs – Rick Riordan
• Toverslag – Elle McNicoll
• Zoek me tussen de sterren en Made you up van Francesca Zappa
En ken jij nog andere boeken over neurodiverse personen? Leuk als je ze deelt!
*Je mag mij best taart komen brengen hoor!
**Nog steeds niet, by the way.
